جادوی سیاه

با معنا...

mywizard — Sun, 27 Apr 2008 13:35:18 GMT

زیباترین قلب

مرد جوانی وسط شهری ایستاده بود و ادعا می کرد که زیباترین قلب را در آن شهر دارد. جمعیت زیادی گرد آمدند. قلب او کاملا" سالم بود و هیچ خدشه ای بر آن وارد نشده بود. پس همه تصدیق کردند که قلب او به راستی زیباترین قلبی است که تاکنون دیده اند.مرد جوان در کمال افتخار، با صدایی بلندتر به تعریف از قلب خود پرداخت. ناگهان پیرمردی جلوی جمعیت آمد و گفت:(( اما قلب تو به زیبایی قلب من نیست.))

مرد جوان و بقیه ی جمعیت به قلب پیرمرد نگاه کردند. قلب او با قدرت تمام می تپید، اما پر از زخم بود.قسمتهایی از قلب او برداشته شده و تکه هایی جایگزین آنها شده بود، اما آنها به درستی جاهای خالی را پر نکرده بودند و گوشه هایی دندانه دندانه در قلب او دیده می شد. در بعضی نقاط شیارهای عمیقی وجود داشت که هیچ تکه ای آنها را پر نکرده بود.مردم با نگاهی خیره به او می نگریستند و با خود فکر می کردند این پیرمرد چطور ادعا می کند که قلب زیباتری دارد.

مرد جوان به قلب پیرمرد اشاره کرد و با خنده گفت:(( تو حتما" شوخی می کنی... قلبت را با قلب من مقایسه کن. قلب تو، تنها مشتی زخم و خراش و بریدگی است.))

پیرمرد گفت:(( درست است، قلب تو سالم به نظر می رسد، اما من هرگز قلبم را با قلب تو عوض نمی کنم. می دانی، هر کدام از این زخمها نشانگر انسانی است که من عشقم را به او داده ام، من بخشی از قلبم را جدا کرده ام و به او بخشیده ام. گاهی او هم بخشی از قلب خود را به من داده که به جای آن تکه بخشیده شده قرار داده ام. اما چون این تکه ها مثل هم نبوده اند، گوشه هایی دندانه دندانه در قلبم دارم که برایم عزیزند، چرا که یاد آور عشق میان دو انسان هستند.

بعضی وقتها بخشی از قلبم را به کسانی بخشیده ام ، اما آنها چیزی از قلب خود به من نداده اند. اینها همین شیارهای عمیق هستند. گرچه درد آورند، اما یادآور عشقی هستند که داشته ام. امیدوارم که آنها هم روزی بازگردند و این شیارهای عمیق را با تکه ای که من در انتظارش بوده ام، پرکنند... حالا می بینی که زیبایی واقعی چیست؟))

مرد جوان بی هیچ سخنی ایستاد. در حالی که اشک از گونه هایش سرازیر بود، به سمت پیرمرد رفت. از قلب جوان و سالم خود، تکه ای بیرون آورد و با دستهای لرزان به پیرمرد تقدیم کرد. پیرمرد آن را گرفت و در قلبش جای داد و بخشی از قلب پیر و زخمی خود را جای زخم قلب مرد جوان گذاشت.

مرد جوان به قلبش نگاه کرد، دیگر سالم نبود، اما از همیشه زیباتر بود. عشق از قلب پیرمرد به قلب او نفوذ کرده بود.

بازی!بازی! با آهنگم بازی!!!

mywizard — Tue, 15 Apr 2008 19:16:18 GMT

سلام سلام... حدود دو هفته پیش نازی نازم منو به یک جور بازی دعوت کرده!!!

بازی به این شکله که من هفت تا از آهنگهایی رو که دوست دارم و من رو یاد شخصی یا اتفاقی می ندازرو باید بنویسم و بعد از نوشتن این هفت آهنگ باید پنج نفر دیگه هم به این بازی دعوت بکنی!!!

اولین آهنگ... چویی چویی( فرامرز آسف) من بیش از اندازه این آهنگ رو دوست دارم با اینکه آهنگ بسیار شادی وقتی من میشنوم افسره میشم و یاد تنهاییم می افتم.

دومین آهنگ... مرداب( گوگوش) این آهنگم منو یاد شخص خاصی یا چیز بخوصوصی نمی ندازه ولی وقتی می شنوم دلم ریش ریش میشه...

سومین آهنگ گل سنگم(خدا بیامرز هایده) ما کلا" هر جا مسافرت می رفتیم این آهنگ رو می ذاشتیم...وقتی این آهنگ رو می زارم انگار لحضه لحضه های مسافرت می یاد جلو چشمام...

چهارمین آهنگ غریبه، نقاب،دیوار( سیاوش قمیشی) این آهنگا یا اصلا" همه ی آهنگای سیاوش منو یاد یه عزیزی می ندازه که خیلی به یادشم...

پنجمین آهنگ...نازگل( امیر رضایا و شاهین فلاکت و آرمین.۲ای.اف.ام) من عاشق این آهنگم اصلا" صدای رضایا تو همه ی آهنگاش شادم می کنه حالا اون یکیا رو بی خیال که سرشون شپش گذاشته،آخه قیافه ی رضایا شبیه یه کسیه که منو یاد اون می ندازه.

ششمین آهنگ...نازنینم(حبیب و فکر کنم پسرش) اینم خیلی دوست دارم و کلا" همه ی آهنگای حبیب رو یاد یکی از دوستان دوران مدرسم می افتم که کل باهاش خاطرات بد و خوب داشتم. البته قبلش هم این آهنگ رو دوست می داشتم.

هفتمین و آخرن آهنگ که از نظر خودم زیباترین آهنگ هست...میمیرم برات( اسم خوانندش رو نمی دونم)... * میمیرم برات نمی دونستی میمیرم بی تو بدون چشات نمی دونستی که دلم تنگه واسه ی صدات * اصلا" ناخواسته گریم می گیره و تمام اتفاقای بد زندگیم دوباره می یاد جلوی چشام...

محمد هادی عزیز و مهربون و دوست داشتنی... میدونم قبلا" دعوت شده و شرکت نکرده اما حالا با گفتن من حتما" می یاد..

سارینای عزیزم

مینوی عزیزم

علی آقا

وحید که دیگه رو سر ما جا داره

پ.ن: دوست داشتید شرکت کنید من حوصله ی منت کشی ندارم...

شعر عرب....نیمی از شعر جهان

mywizard — Wed, 27 Feb 2008 10:48:18 GMT

- آیینه جلاد

هان گفتی که شاعری؟!

از کجا می آیی که پوستت را این گونه نرم می یابم!...

جلاد! صدایم را می شنوی

سر این شاعر را به تو می بخشم

اما پوستش را به من آر،

مبادا که خراشی بردارد.

این پوست برای من

زیباترین زیرانداز خواهد بود

دلنوازتر از مخمل

هان گفتی که شاعری؟!

((آدونیس))

تازه هایی از ادبیات کهن

mywizard — Wed, 20 Feb 2008 18:32:18 GMT

جوان هوسباز

آورده اند که در زمان های قدیم جوان هوسبازی زندگی می کرد که کاری نداشت جز افتادن به دنبال دختران مردم. به هر دختر زیبایی که می رسید زبان به تحسین زیبایی او می گشود و خود را عاشق و مجنون آن دختر نشان می داد و همیشه هم می گفت که قصد من از این کار فقط این است که بتوانم دختر مورد علاقه خودم را برای ازدواج پیدا کنم اما حقیقت چیز دیگری بود. او فقط هوسباز بودو اسیر نفس خود. به قول معروف یک جوان بوالهوس بود.

این جوان هوسباز روزی از روزها بر سر کویی ایستاد بود که ناگاه متوجه شد ماه رویی سروقد دارد از آن سر کوی به این سر کوی می آید. جوان شیفته زیبایی دختر شد و در پی اش روانه شد. دختر که دختر آبرومند و محجوبی بود و در خانه محترمی تربیت شده بود به آن جوان ابله نذکر داد که برگردد و از پی او نرود اما جوان که از خانواده ای بی تربیت بود و در خانواده ای بی فرهنگ تربیت شده بود به جای آنکه حرف دختر را گوش بکند دم خودش را بگذارد روی کولش و گورش را گم کند باز هم درپی دختر رفت.دختر ناچار شد که او را به دنبال خود بکشاند تا در فرصت مناسب او را آدم کند. یعنی به او ثابت کند که او جوان نادان و بدجنسی است و بااین کار جوان را از سر خود وا کند.جوان به دنبال دختر می رفت و پی در پی اظهار عشق می کرد و حرف هایی چرت و پرت که معمولا" جوان های هوسباز و نادان در این گون مواقع بر زبان می رانند می زد.

از تو به فریاد شدم همنفس

راه کرم گیر و به فریاد رس

دختر که آن همه شور و شعف و شوق دروغین را در پسر دید ناگهان ایستاد و لبخندی بر لب آورد.جوان هوسباز خوشحال شد و خیال کرد که دختر رام او شده است اما لبخند دختر یک لبخند معمولی نبود بلکه لبخند تمسخر آمیز بود. نیشخند بود. جوان که این چیزها را نمی فهمید فقط دلش خوش بود که دختر به او لبخند زده است.دختر بعد از آن لبخند عجیب گفت:(( ای جوان نادان! ای جوان احمق برای چه دنبال من راه افتادی؟ تو فکر می کنی که من دختر زیبایی هستمو سروقدم؟بیچاره خیلی از مرحله پرتی تو ماه رو ندیده ای سروقد ندیده ای که مرا زیبا می دانی و نسبت به من اظهار عشق می کنی. من دختری را می شناسم که صد بار زیبا تر از من است و بی شک اگر او را ببینی مجنون و واله و شیدای او می شوی!))

جوان با اشتیاق پرسید:(( او کیست؟))

دختر گفت:(( او کیست؟ او کسی نیست جز خواهر من. اگر کمی همین جا بایستی و صبر کنی او را خواهی دید. او به زودی به اینجا خواهد رسید:

خواهر من می رسد اینک زپی

به ز چون من صد سر یک موی وی

نیست زخوبان سخن آنجا که اوست

من کی ام و صد چو من آنجا که اوست

با شرف حسن خدادادمن

رفته به شاگردی اش استاد من ))

دختر چنان از زیبایی های خواهر خود تعریف کرد که آب از لب و لوچه جوان هوسباز سرازیر شد و خود را مشتاق دیدن خواهر آن دختر نشان داد.

ساده دل آن وسوسه چون گوش کرد

قاعده کار فراموش کرد

در غلط افتاد زگفتار او

چشم وفا تافت زدیدار او

جوان هوسباز دیده از دختر بر گرفت. دختر به راه خود ادامه داد و جوان همان جا ماند و منتظر شد که خواهر آن دختر برسد. جوان هوسباز کمی که منتطر ماند دید خبری از آن خواهر زیبا نشد. با خودش گفت:(( ای بابا پس چه شد این خواهر زیبا؟ خوب گفته اند که سیلی نقد بهتر است از حلوای نسیه. بهتر است بروم دنبال همان دختر قبلی!))

کرد بسی در ره بی ره نگاه

دید رهی دور و کسی نی به راه

جوان دوان دوان خود را به دختر رساند و باز هم اظهار عاشقی کرد.

بار دگر لب به سخن باز کرد

لابه گری پیش وی آغاز کرد

دختر عصبانی شد ایستاد.چشم در چشم جو.ان هوسباز دوخت و با خشم گفت:(( ای جوان نادان! اگر تو در گفتارت صادق بودی و واقعا" عاشق من بودی با حرفهای ساختگی من درباره زیبایی های خواهر خیالی ام. که اصلا" وجود خارجی ندارد. آن گونه از خود بی خود نمی شدی. تو یک جوان هوسباز بیش نیستی که چیزی جز حسرت و آه ابدی نصیب تو نخواهد شد. عاشق باید در عشق خود صادق باشد و معشوقش فقط یکی باشد.))

قبله مقصود یکی بیش نیست

قاصد آن قبله دو اندیش نیست

شرط طلب ترک دویی کردن است

روی ارادت به یک آوردن است

چون زیکی رو به دو آورده ای

رسم نو است اینکه تو آورده ای

دختر جوان ادادمه داد:((برو، برو پی کارت که تو نه از زیبایی چیزی می فهمی ونه از عشق و اصلا" آدمهایی مثل تو لیاقت عاشق شدن را ندارند.))

(( بازنویسی هفت اورنگ جامی))

جوانانه...

mywizard — Mon, 11 Feb 2008 09:50:18 GMT

خصوصیات دانشجوهای کشورهای مختلف

ژاپن : به شدت مطالعه می کند و برای تفریح ربات می سازد!

مصر : درس می خواند و هراز گاهی علیه حسنی مبارک،در و پنجره دانشگاهش را می شکند!

هند :او پس از چند سال درس خواندن عاشق دختر خوشگلی می شود و همزمان برادر دوقلویش که سالها گم شده بود را پیدا می کند. سپس ماجرا های عاشقانه و اکشنی پیش می آید و سر انجام آن دو با هم عروسی می کنند و همه چیز به خوبی و خوشی تمام می شود!

عراق : مدام به تیرها و خمپاره های تروریست ها جاخالی می دهد و در صورت زنده ماندن درس می خواند!

چین :درس می خواند و در اوقات فراغت مشابه یک مارک معروف خارجی را می سازد و با یک دهم قیمت جنس اصلی می فروشد!

گینه بی صاحاب : او منتظر است تا اولین دانشگاه کشورش افتتاح شود و به همراه برو بچ هم قبیله ای درس بخواند!

کوبا : او چه دلش بخواهدیا نخواهد یک کمونیست است و باید باسواد باشد و همین طور باید برای طول عمرفیدل کاسترو و جز جگر گرفتن جمیع روسای جمهوری آمریکا دعا کند!

پاکستان : او به شدت درس می خواند تا در صورت کسب نمره ممتاز، به عضویت القاعده یا گروه طالبان در بیاید!

اوگاندا: درس می خواند و در اوقات بیکاری بین کلاس، چند نفر از قبیله توتسی را می کشد!

انگلیس : نسل دانشجوی انگلیسی در حال انقراض است و احتمالا" تا پایان دوره کواترنری! منقرض می شود ولی آخرین بازماندگان این موجودات هم درس می خوانند!

ایران : عاشق تخم مرغ است! سر کلاس عمومی چرت می زند و سر کلاس اختصاصی جزوه می نویسد! سیاسی نیست ولی سیاسی ها را دوست دارد. معمولا" لیگ تمام کشورهای بالا را دنبال می کند! عاشق عبارت "خسته نباشید" استُ البته نیم ساعت مانده به آخر کلاس! هر روز دو پرس از غذای دانشگاه را می خورد و هر روز به غذای دانشگاه بدبیراه می گوید!او سه سوته عاشق می شود! اگر با اولی ازدواج کرد که کردُ والا سیکل عاشق شدن و فارق شدن او بارها تکرار می شود!جز قشر فرهیخته جامعه محسوب می شود ولی هنوز دلیل این موضوع مشخص نشده که چرا صاحبخانه ها جان به عزرائیل می دهند ولی خانه به دانشجوی پسر نمی دهند!او چت می کند! خیابان متر می کند و در یک کلام عشق و حال می کند! همه کار می کند جز این که درس بخواند. نسل دانشجوی ایرانی درسخوان در خطر انقراض است ! از من می شنوید بی خیال دانشگاه بشوید بهتر است.( تفریحات بهتر و کم دردسر تری هست!)

فردا تولد یکی از بهترین فرشته های زمینی....

mywizard — Sat, 02 Feb 2008 19:11:18 GMT

این پست با تمام وجودم تقدیم تو دوست عزیزم

امروز از خواب پاشدم به نظرتون اولین چیزی که یادم افتاد چی بود؟؟؟

اولین چیزی که یادم اومد تولد یکی از بهترین دوستان زندگیمه...از اول بهمن دارم نقشه می کشم برای تولدش چیکار کنم که خوشحال بشه... بالاخره فهمیدم که بهترین کار اینه که یه پست قشنگ براش بزارم تا بفهمه که همیشه به یادشم ... یک سال و پنج ماه از دوستی ما می گذره خیلی با معرفته خیلی مهربونه برای منم خیلی عزیزه توی همین نت هم باهاش آشنا شدم... ولی امیدوارم دوستیمون هیچ وقت تموم نشه....براش آرزو های قشنگ قشنگ می کنم و می گم امیدوارم بهترین گیتاریست و جهان بشی و طبق قرار بیای حال منو بگیری با صدای گیتارت منو متعجب کنی ...آدم پر حرفی نیست بر عکس من... خیلی شر و شیطون نیست برعکس من.... خیلی خوشگله بر عکس من...و از مشخصه های اصلی این آدم زبون شیرینی که داره ای نهو من...

فکر کنم دیگه خیلی ازش تعریف کردم گرچه زیاد پررو نیست و بچه ی آرومیه (بر عکس من) ولی به هر حال می ترسم از گنجایشش بگذره.

*** وحید جان دوست دارم اندازه ی یه دنیا .....

تولدتم مبارک...

تولدت مبارک....

تولدت مبارک...

تولدت مبارک.....

تولدت مبارک....

۱۴ بهمن روز تولد عزیزترین عزیزم مبارک

دیگه بسه براش رنگین کمون درست کردم...دوست دارم وحید دوست خوبم انشاالله سال بعد بهتر بهت تبریک بگم.

اسارت زیبا تر از آزادی !!!

mywizard — Wed, 23 Jan 2008 15:50:18 GMT

اسیر فرانسوی ( پاریس۲۱فروردین ۱۳۰۹ )

در (بزانسن) بودم. یکروز وارد اتاقم شدم دیدم پیشخدمت آنجاپیش بند چرک آبی رنگ خودش را بسته و مشغول گردگیری است.مرا که دید رفت کتابی را که به تازگی راجع به جنگ از آلمانی ترجمه شده بود از روی میز برداشت و گفت: ممکن است این کتاب را به من عاریه بدهید بخوانم؟

- با تعجب از او پرسیدم: به چه درد شما می خورد؟ این کتاب رمان نیست.

- جواب داد: خودم می دانم . اما آخر من هم در جنگ بودم و اسیر (بشها) شدم.

من چون خیلی چیزهای راست و دروغ راجع به بدرفتاری آلمانی ها شنیده بودم کنجکاو شدم.خواستم از او زیر پا کشی بکنم ولی گمان می کردم مثل همه فرانسوی ها حالا می رود صد کرور فحش به آلمانی ها بدهد.باری از او پرسیدم : آیا بشها (به زبان تحقیر آمیز فرانسه به جای آلمانی ها) با شما خیلی بدرفتاری کردند؟ممکن است شرح اسارت خودتان را بگویید؟

این پرسش من درد دل او را باز کرد وبرایم این طور حکایت کرد:

<من دوسال در آلمان اسیر بودم . خیلی وقت نبود که سرباز شده بودم. نزدیک شهر (نانسی) جنگ در گرفت. عده ما تقریبا" سیصد نفر می شد. آلمانیها دور ما را گرفتند .سر هوایی شلیک کردند. ما هم چاره ای نداشتیم نمی توانستیم ایستادگی بکنیم همه مان تفنگ ها را انداختیم و دستهایمان را بالا کردیم.چند نفر از آلمانی ها جلو آمدند ، یکی از آنها به زبان فرانسه گفت:((شما خوشبخت بودید که جنگ برایتان تمام شد، ما هم خیلی دلمان می خواست که به جای شما بوده باشیم.)) بعد جیب های ما را گشتند هر چه اصلحه داشتیم گرفتند و ما را دسته دسته کرده با پاسبان روانه کردند. چند نفر ذخمی میان ما بود که به مریضخانه فرستادند،بعد از دو روز مسافرت من و یک اسیر فرانسوی دیگر را نگهبان اتاق اسیرهای ناخوش روسی کردند. اما از بس که این کار کثیف بود و ناخوش ها روی زمین اخ و تف می انداختند، من چند روز بیشتر آنجا نماندم. خواهش کردم کار مرا تغییر بدهند،آنها هم پذیرفتند. بعد مرا فرستاند نزدیک شهر (کلنی) در یک دهکده برای کارهای فلاحتی، رفیقم هم با من بود. از صبح زود ساعت شش بلند می شدیم، به طویله سر می زدیم، اسبها را قشو می کردیم، به کشتزار سیب زمینی سر کشی می کردیم. کارمان رسیدگی به کارهای فلاحتی بود، در همان جا من و رفیقم به خیال فرار افتادیم، دو شب و دو روز با پای پیاده از بیراهه به این سو و آن سو می رفتیم،می خواستیم از راه هلند برویم به فرانسه. بیشتر شبها راه می افتادیم، بدبختانه آلمانی هم بلد نبودیم. من چون گوشم سنگین بود چند کلمه بیشتر آلمانی یاد نگرفتم، اما رفیقم بهتر از من یاد گرفته بود، تا اینکه بالاخره گیر افتادیم،جای ما را عوض کردند و ما را فرستادند به جنوب آلمان.>

- شما را گوشمالی نکردند؟

<هیچ. تنها ما را ترسانیدند که اگر دوباره این کار را تکرار بکنیم. آزادیمان را خواهند گرفت و کارهای سخت تری به ما خواهند داد. ولی کارمان مثل پیشتر فلاحت بود،جایمان هم بهتر شد. با دخترها عشقبازی می کردیم، یعنی روزها که در جنگل کار می کردیم فاصله به فاصله دیدبان بود که مبادا از اسیری ها کسی بگریزد. ولی شبها دزدکی بیرون می رفتیم، رفیقم یک زن را آبستن کرد. چون به پیش سینه ی ما نمره دوخته بودند، شب که می شد روی آن را یک دستمال سفید بخیه می زدیم و هر شب ساعت هشت از مزرعه می آمدیم بیرون، نزدیک ایستگاه راه آهن جای دید و بازدید ما با دخترها بود. چیزی که خنده داشت، ما زبان آنها را نمی دانستیم، دختری که با من بود موهای بور داشت، من او را خیلی دوست داشتم، هیچ وقت فراموشم نمی شود. بالاخره رندان فهمیدند از ما شکایت کردند ما هم یکی دو شب نرفتیم، بعد جای ملاقات خودمان را عوض کردیم...>

- بدرفتاری آلمانی ها نسبت به شما چه بود؟

<هیچ. چون ما به کار خودمان رسیدگی می کردیم، آنها هم از ما راضی بودند و کاری به کارمان نداشتند فقط دو سه بار کاغذهای ما را نرسانیدند.>

- کداه کاغذها؟

< برای اسیری ها مبادله ی کاغذ برقرار بود به این ترتیب که کاغذ خویشان اسیری های آلمانی را فرانسوی ها می گرفتند و آلمانی ها هم کاغذ اسیری های فرانسه را مابین ما تقسیم می کردند.>

- علتش چه بود؟

<می گفتند: که صاحب منصب های آلمانی که در فرانسه اسیر شده بودند، فرانسوی ها آنها را الجزایر فرستادند و آنها را به کارهای سخت وادار کردند و با اسیرهای آلمانی بدرفتاری می کنند، از این جهت آلمانی ها هم کاغذ مارا نرسانیدند، اما وقتی شنیدیم که آلمانی ها شکست خوردند و قرار شد برگردیم به فرانسه با رفقا آن قدر لش کشی کردیم! کی جرئت می کرد با ما حرف بزند؟ در همان راه آهنی که ما را به فرانسه می آورد، عکس ویلهم را با تنه ی خوک روی بدنه ی اتاق کشیده بودیم و زیرش نوشته بودیم: پست باد آلمان. راه آهن را نگه داشتند، نزدیک بود دعوا بشود... >

بعد ازآنکه نیم ساعتی شرح اسارت خودش را داد، آهی کشید و گفت: بهترین دوره ی زندگانیم همان ایام اسارت من در آلمان بود و جاروب را برداشته از در بیرون رفت.

((صادق هدایت- زنده بگور))

__________________
از من يكي مپرس كجاي دلم شكست
يكجا دو جا كه نيست صد جا شكسته است
از بس كه ذره ذره دلم را شكسته اند
حسرت برم به آنكه به يكجا شكسته است

زندگی یعنی گاز زدن یک سیب سرخ...

mywizard — Sat, 05 Jan 2008 10:43:18 GMT

عشق

سیب

آدم به سیبی دست یافت،

آنگاه از هفت آسمان،فروافتاد،برزمین.

برسر نیوتون،سیبی فرو افتاد،

سپس بدو بینایی و بینش ارزانی داشت.

شکسپیر،در میان سیب کرمی ننهاد،

اما عمر خویش در تلواسه اشتیاق به سیب

و بیچارگی خوردنش،گذرانید.

ویلیام تل،سیبی را بر سر فرزندش گذاشت،

سپس سیب را با تیر هدف قرار داد

و به تاریخ پیوست.

افعی،به کناره سیب آمد ونجوایی کرد،

آنگاه غوغای سترگ و بیگ بنگ big bang رخ داد.

من و تو،

همواره بر این کوششیم که بیاموزیم،

نه این که چگونه سیب را نخوریم،

بلکه بیاموزیم چگونه سیب مارا نخورد،

چگونه افعی مارا نگزد،

وچگونه کرم در دلهای مالانه نسازد!

ما از دندان های نخستین سیب گریختیم:

هان اینک سیب سبز،

با دندان های بزرگش،

سیبی به نام ((پشیمانی))،

بسی نمانده که چونان کوسه ای،

مارا از هم بدرد.

پس گریزگاه کجاست

از دست سیب؟

اگر سیب را ببلعیم

مرگ در انتظار است

واگر نبلعیمش،

همچنان مرگ در انتظار است،

اگر سیب هم مارا بیوبارد،

مرگ در انتظار است؟

(( غاده" السمان ))

شاعرانه...

mywizard — Sat, 01 Dec 2007 16:45:18 GMT

* داد از دست زنم *

شب عید است و گرفتار زن خویشتنم داد از دست زنم

اوست جفت من و من جفت ملال و مهنم داد از دست زنم

هم کرپ ژرژه ز من خواهد و هم چادر وال مد و فرم امسال

خود نه شلوار به پایم نه لباسی به تنم داد از دست زنم

گیوه ام پاره شده وین زن عفریته ی دیو کفش خواهد از گیو

من نه حاجی فرج آقا و نه حاجی حسنم داد از دست زنم

پای من مانده چو خر در گل و دل گشته پریش او به فکر قر خویش

گویدم عطر بخر تا که بزلفم بزنم داد از دست زنم

مشهدی باقرهیزم شکن امروززنش رخت نو کرده تنش

من نه کمتر ز زن باقر هیزم شکنم داد از دست زنم

گفت بهر سر طاسم تو کله گیس بخر مد پاریس بخر

گفتمش از همه کس لاتر امروز منم داد از دست زنم

گفت اگر پول نداری ز چه هستی زنده من شدم شرمنده

گفتمش زنده ازآنم که نباشد کفنم داد از دست زنم

گفته بودم که نگیرم زن تا گردم پیر پدرم گفت بگیر

گفتم این لقمه بزرگ است برای دهنم داد از دست زنم

خواست جوراب فرنگی که برایش بخرم نبود سیم و زرم

وطنی گر بخرم طرد کند از وطنم داد از دست زنم

سر جوراب کرم معرکه بر پا کردیم جنگ و دعوا کردیم

موی من کند و تف افکند به ریش پهنم داد از دست زنم

گشت از خانه ی ما شیون و فریاد بلند داد و بیداد بلند

مشت زد بر دهنم آخ دهنم آخ دهنم داد از دست زنم

(روحانی)

story

mywizard — Mon, 19 Nov 2007 12:07:18 GMT

عشق

آنگاه الیترا گفت با ما ازعشق سخن بگوی.

پیامبر سربراورد و نگاهی به مردم انداخت و سکوت و آرامش مردم را فرا گرفته بود.سپس با صدائی ژرف و رسا گفت:هرزمانی که عشق اشارتی به شما کرد در پی او بشتابید هر چند راه او سخت و ناهموار باشد.

و هر زمان بالهای عشق شما را در برگرفت خود را به او بسپارید هر چند که تیغهای پنهان در بال و پرش ممکن است شما رامجروح کند.و هر زمان که عشق با شما سخن گوید او را باور کنید.

هر چند دعوت او رویاهای شما رو چون باد مغرب درهم کوبد و باغ شما را خزان کند زیرا عشق چنانکه شما راتاج بر سرمی نهد به صلیب نیز می کشد.و چنانکه شما را می رویاند شاخ و برگ شما را هرس می کند.

و چنانکه تا بلندای درخت وجودتان بالا می رود و ظریف ترین شاخه های شمارا که در آفتاب می رقصند نوازش می کند.همچنین تا عمیق ترین ریشه های شما پایین می رود و آنها را که به زمین چسبیده اند تکان می دهد.عشق شما را چون خوشه های گندم دسته می کند.آنگاه شما را به خرمن کوب از پرده خوشه بیرون می آورد.و سپس به غربال باد دانه را از کاه می رهاند و به گردش آسیاب می سپارد تا آرد سپید از آن بیرون آید.

سپس شما را خمیر می کند تا نرم و انعطاف پذیر شوید و بعد از آن شما را برآتش مقدس می نهد تا برای ضیافت مقدس خداوند نان مقدس شوید.

عشق با شما چنین رفتارها می کند تا به اسرار قلب خود معرفت یابید و بدین معرفت با قلب زندگی پیوند کنید و جزئی از آن شوید.اما اگر از ترس بلا و آزمون تنها طالب آرامش و لذتهای عشق باشید خوشتر آنکه عریانی خود بپوشانید و از دم تیغ خرمن کوب عشق بگریزید به دنیایی که از گردش فصلها در آن نشانی نیست جایی که شما می خندید اما تمامی خنده خود را بر لب نمی آورید و می گریید اما تمامی اشکهای خود را فرو نمی ریزید.

عشق هدیه ای نمی دهد مگر از گوهر ذات خویش و هدیه نمی پذیرد مگر از گوهر ذات خویش.

عشق نه مالک است ونه مملوک زیرا عشق برای عشق کافی است.وقتی که عاشق می شوید مگویید((خداوند در قلب من است)) بلکه بگویید((من در قلب خداوند جای دارم)).و گمان نکنید که زمان عشق در دست شماست بلکه این عشق است که اگر شما را شایسته بیند حرکت شما را هدایت می کند.

عشق را هیچ آرزو نیست مگر آنکه ذات خویش دررسد.اما اگر شما عاشقید و آرزویی می جویید آرزو کنید که ذوب شوید و همچون جویباری باشید که با شتاب می رود و برای شب آواز می خواند.آرزو کنید که رنج بیش از حد مهربان بودن را تجربه کنید.آرزو کنید که زخم خورده فهم خود از عشق باشید و خون شما به رغبت و شادی بر خاک ریزد.آرزو کنید سپیده دم برخیزد و بالهای قلبتان را بگشایید و سپاس گویید که یک روز دیگر از حیات عشق به شما عطا شده است.آرزو کنید که هنگام ظهر بیارامید و به وجد و هیجان عشق بیاندیشید.آرزو کنید که شب هنگام با دلی حق شناس و پرسپاس به خانه باز آیید و به خواب روید با دعایی در دل برای معشوق و آوازی بر لب در ستایش او.

جبران خلیل جبران