شعر عرب....نیمی از شعر جهان

- آیینه جلاد

 

 

هان گفتی که شاعری؟!

 

از کجا می آیی که پوستت را این گونه نرم می یابم!...

 

جلاد! صدایم را می شنوی

 

سر این شاعر را به تو می بخشم

 

اما پوستش را به من آر،

 

مبادا که خراشی بردارد.

 

این پوست برای من

 

زیباترین زیرانداز خواهد بود

 

دلنوازتر از مخمل

 

هان گفتی که شاعری؟!

                                                                                       ((آدونیس))

نوشته شده توسط هانیه خانم | لینک ثابت |

زندگی یعنی گاز زدن یک سیب سرخ...

نوشته شده توسط هانیه خانم | لینک ثابت |

شاعرانه...

* داد از دست زنم *    

شب عید است و گرفتار زن خویشتنم                                                 داد از دست زنم

اوست جفت من و من جفت ملال و مهنم                                              داد از دست زنم

هم کرپ ژرژه ز من خواهد و هم چادر وال                                         مد و فرم امسال

خود نه شلوار به پایم نه لباسی به تنم                                                  داد از دست زنم

گیوه ام پاره شده وین زن عفریته ی دیو                                          کفش خواهد از گیو

من نه حاجی فرج آقا و نه حاجی حسنم                                                داد از دست زنم

پای من مانده چو خر در گل و دل گشته پریش                                  او به فکر قر خویش

گویدم عطر بخر تا که بزلفم بزنم                                                      داد از دست زنم

مشهدی باقرهیزم شکن امروززنش                                                رخت نو کرده تنش

من نه کمتر ز زن باقر هیزم شکنم                                                    داد از دست زنم

گفت بهر سر طاسم تو کله گیس بخر                                                 مد پاریس بخر

گفتمش از همه کس لاتر امروز منم                                                  داد از دست زنم

گفت اگر پول نداری ز چه هستی زنده                                              من شدم شرمنده

گفتمش زنده ازآنم که نباشد کفنم                                                      داد از دست زنم

گفته بودم که نگیرم زن تا گردم پیر                                                  پدرم گفت بگیر

گفتم این لقمه بزرگ است برای دهنم                                                داد از دست زنم

خواست جوراب فرنگی که برایش بخرم                                            نبود سیم و زرم

وطنی گر بخرم طرد کند از وطنم                                                    داد از دست زنم

سر جوراب کرم معرکه بر پا کردیم                                              جنگ و دعوا کردیم

موی من کند و تف افکند به ریش پهنم                                                داد از دست زنم

گشت از خانه ی ما شیون و فریاد بلند                                               داد و بیداد بلند

مشت زد بر دهنم آخ دهنم آخ دهنم                                                    داد از دست زنم

(روحانی)                  

نوشته شده توسط هانیه خانم | لینک ثابت |